کشمیر کجاست | معرفی کامل + جمعیت، فرهنگ و جاهای دیدنی
کشمیر(Kashmir)، سرزمینی میان رشتهکوههای باشکوه هیمالیا، یکی از زیباترین مقاصد گردشگری آسیاست که بهخاطر طبیعت بکر، دریاچههای آرام، دشتهای سرسبز، باغهای گل و فرهنگ غنی، لقب «بهشت روی زمین» را به خود اختصاص داده است. پیش از برنامهریزی برای سفر به این مقصد شگفتانگیز، آشنایی با موقعیت جغرافیایی، بهترین زمان سفر، جاذبههای گردشگری، فرهنگ مردم و نکات مهم سفر میتواند تجربهای بهتر برای شما رقم بزند.
در این مطلب از مجله گردشگری بامبو اکوتور، همه چیز درباره کشمیر و دیدنیهای آن را با شما به اشتراک گذاشتهایم.
با انتخاب تور کشمیر بامبو اکوتور میتوانید از طبیعت شگفتانگیز، فرهنگ محلی و جاذبههای منحصربهفرد کشمیر لذت ببرید و سفری فراموشنشدنی را تجربه کنید.
کشمیر کجاست؟
کشمیر در شمالیترین منطقه جغرافیایی شبه قاره هند قرار دارد و در واقع نوزدهمین ایالت بزرگ هند محسوب میشود که بخش وسیعی از آن در کوههای هیمالیا واقع شده است. بسیاری کشمیر را قطعهای از بهشت میدانند؛ منطقهای که قبل از استقلال پاکستان تحت حمایت بریتانیا بود. اما در سال ۱۹۴۷ میلادی پس از ممانعت مهاراجه (Maharaja) از پیوستن به پاکستان، اختلاف بر سر کشمیر بین هند و پاکستان شدت گرفت و همین موضوع موجب تقسیم کشمیر بین این دو دولت شد. بخشهایی از شمال کشمیر از جمله کشمیر آزاد (Azad Kashmir)، گلگت و بلتستان (Gilgit-Baltistan) به کنترل پاکستان درآمد و منطقه جامو (Jammu)، کشمیر و لداخ (Ladakh) نیر تحت کنترل هند درآمد. البته منطقه شرق کشمیر نیز به دست چین افتاد و به همین دلیل نیز با نام اقصای چین (Aksai Chin) شناخته میشود.
پایتخت کشمیر کجاست؟
کشمیر در شمال غربی شبه قاره هند واقع شده و همانطور که پیش از این نیز اشاره شد، بخشی از آن در کشور هند، بخشی دیگر در کشور پاکستان و قسمتی نیز در کشور چین قرار دارد. با توجه به مستندات موجود در وب سایت رسمی دولت جامو و کشمیر و وب سایت رسمی دولت هند سرینگر (Srinagar) پایتخت تابستانی جامو و کشمیر (بخش تحت کنترل هند) است. جامو (Jammu) نیز پایتخت زمستانی همان منطقه محسوب میشود.
همچنین در وبسایت سازمان توسعه مظفرآباد گفته شده که پایتخت کشمیر آزاد (Azad Kashmir) تحت کنترل پاکستان، مظفرآباد (Muzaffarabad) است.
همه چیز درباره کشمیر پاکستان
مساحت کشمیر پاکستان
مساحت کشمیر چیزی در حدود ۲۲۵ هزار کیلومتر مربع است و جالب است بدانید که این عدد از مساحت ۸۷ کشور عضو سازمان ملل نیز بیشتر است. ایالت هندی جامو و کشمیر نیز حدودا ۱۰۱ هزار و ۴۳۷ کیلومتر مربع وسعت دارد.
جمعیت کشمیر
جمعیت کشمیر پاکستان (کشمیر آزاد) بر اساس آخرین آمار وبسایت دولت آزاد جامو و کشمیر حدود ۴میلیون نفر است. ایالت هندی جامو و کشمیر نیز براساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی چیزی در حدود ۱۲ میلیون نفر جمعیت دارد.
جمعیت شیعیان کشمیر پاکستان
اسلام از قرن ۵ هجری قمری با ورود صوفیان، به کشمیر وارد شد و گسترش آن تا قرن ۹ هجری قمری ادامه داشت. برخی مهمترین مروجان مذهب شیعه در کشمیر پاکستان را میرسیدعلی همدانی عارف قرن ۸ هجری قمری، میرشمسالدین عراقی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) میدانند. مهمترین مناطق شیعهنشین پاکستان شامل مناطقی از جمله روندو (Roundu Valley)، گلتری (Gultari)، کرمنگ (Kharmang) و نگر (Nagar) کاملاً شیعهنشین هستند. بیشترین جمعیت شیعه کشمیر آزاد در منطقه مظفرآباد است. از دیگر مراکز مهم شیعهنشین کشمیر میتوان به کوتلی (Kotli)، پونج (Poonch)، میرپور (Mirpur)، کارگل (Kargil) با حدود ۱۲۶ هزار نفر جمعیت شیعه؛ لداخ با ۱۳ هزار و ۵۰۰ نفر، سرینگر ۲۳۰ هزار نفر، بودگام (Budgam) با ۲۱۲ هزار نفر و باره مولا (Baramulla) با حدود ۲۰۰ هزار نفر اشاره کرد.
فرهنگ مردم کشمیر
مردم کشمیر از نظر فرهنگی با هندیها و پنجاب پاکستان متفاوت هستند. ساختار اجتماعی کشمیر بر پایه خانواده بنا نهاده شده، روابط برادری نیز به همان میزان اهمیت دارد و خانواده واحد مهمی در تصمیمگیریها محسوب میشود. فرهنگ برادری موجب ایجاد حس همکاری و کمکرسانی در حوزههای مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی شده است و حس اعتماد به نفس جمعی را در کشمیر تقویت میکند.
در فرهنگ کشمیر موسیقی، رقص، تئاتر و جشنهای مردمی نقش پررنگی دارد؛ مراسم عروسی و جشنوارههای مختلف، مراسمهایی از جمله مراسم حافظه توسط زنان با صوفیانا کلام (Sufiana Kalam) و رقص باچا ناگما (Bacha Nagma) که توسط پسران جوان در پوشش زنانه اجرا میشود، از جمله این مراسمها هستند. تئاتر محلی بهند جاشنا (Bhand Jashna) نیز در کشمیر سابقه چند صد ساله دارد که مسائل اجتماعی را با زبان طنز در قالب تئاتر به تصویر میکشد.
نژاد مردم کشمیر
نژاد مردم کشمیر متفاوت از مردم هند و پاکستان است و گفته میشود که از تبار آریایی هستند. مهمترین گروههای قومی کشمیر شامل کشمیریها، گوجارها (Gujar)، باکروالها (Bakarwal)، لداخیها و پاندیتهای کشمیری (Kashmiri Pandits) میشود که هر کدام دارای زبان، سنتها و قدمت فرهنگی خاص خود هستند.
زندگی در کشمیر
زندگی در کشمیر ترکیبی از سنت و مدرنیته با حفظ سادگی است. اغلب مردم کشمیر صبح زود از خواب بیدار میشوند؛ بخصوص در روستاها و محلههای قدیمی سرینگر. آنها روز خود را با رفتن به نانوایی برای تهیه نان تازه، نوشیدن چای با دوستان و تازه کردن دیدارها در اجتماع آغاز میکنند.
در مقایسه با شهرهای پرجمعیت و شلوغ، زندگی در کشمیر ریتم آرامی دارد. مردم کشمیر بر روابط خانوادگی، آداب و رسوم و سنتها پایبندی خاصی دارند. جالب است بدانید که همچنان میتوان در محلههای قدیمی سرینگر خانههای چوبی و سنتی را در کوچههای باریک دید؛ کوچههایی که حکایتهای بسیاری از فروشندگان ادویه، صنایع دستی و هنرهای سنتی، دستفروشان و عرضهکنندگان غذاهای محلی کشمیر را به نمایش میگذارد.
پوشش و سبک زندگی در کشمیر
در کشمیر لباسهای هندی کاملا نقش پررنگی و مهمی در جشنها و مراسم مذهبی دارد که همین نوع پوشش، هویت هر منطقه را به نمایش میگذارد. پوشش هر منطقه تحت تاثیر فرهنگ قدیمی مردم آن است. لباس مردم پاکستان، کامیز (kameez) نام دارد. کامیز به دلیل متناسب بودن جنس پارچه با شرایط آب و هوایی و سبک زندگی مردم کشمیر به عنوان لباس ملی پاکستان شناخته میشود. کامیز تونیک بلندی از کمر گشاد است و چاک دارد. این لباس در قسمت مچ پا تنگ میشود و قسمت کمر آن با بند کشی چین میخورد.
لباسهای پاکستانی شباهت زیادی به لباس هندیها دارد و از نظر رنگ و طرح سادهتر، پوشیدهتر است. زنان لباسهایی با آستین بلند و اغلب با شلوار میپوشند. یک نوع پیراهن کشمیری دیگر نیز پیراهن تنبان است؛ پیراهنی بلند به همراه شلوار که هم مردان و هم زنان به عنوان پوشش از آن استفاده میکنند. به دلیل مسلمان و شیعه بودن اکثریت مردم، در اکثر مناطق زنان کشمیری روسری بلند با نام دوپاتا (Dupatta) به همراه تونیک کامیز میپوشند. مردان کشمیری نیز در گذشته عمامه استفاده میکردند که نشانه احترام در مناسبتهای خاص بود. به طور کلی، لباس پاکستانی ترکیبی از لباسهای هند، ایران و افغانستان است؛ ولی هر یک تفاوتهایی دارند.
مذهب مردم کشمیر
اغلب مردم کشمیر مسلمان (شیعه) هستند و پیروان مذاهب هندوئیسم (Hinduism)، سیکیسم (Sikhism)، بودیسم (Buddhism) و مسیحیت (Christianity) نیز در این منطقه ساکن هستند. در این میان پاندیتهای کشمیری (Kashmiri Pandits) از هندوهای بومی منطقهاند که در سراسر هند به صورت پراکنده حضور دارند؛ از جمله شخصیتهای شناخته شده در بین آنها، گاندی است.
زنان کشمیر و جایگاه اجتماعی آنها
سیستم آموزشی زنان در جامو و کشمیر مانند دیگر مناطق وضعیت نامناسبی دارد و جامعه زنان کشمیر ظلم، نابرابری، تبعیضهای عمومی را تجربه میکنند. زنان کشمیر در سیستم سنتی اجازه انجام امور خانه را داشتند و از رفتن به مدرسه منع میشدند و نیازهای آموزشی آنها مورد توجه قرار نمیگرفت. با گذر زمان مبلغان مذهبی برای اولین بار سعی در آموزش زنان کشمیری کردند.
بین سالهای ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ میلادی، مبلغان مدرسهای برای زنان افتتاح کردند. ابتدا دیدگاه اغلب افراد نسبت به این مدرسه نامناسب بود و به همین دلیل، تعداد کمی از دانشآموزان دختر در این مدرسه تحصیل میکردند. اما زنان مبلغ مذهبی، والدین را برای ثبت نام و ادامه تحصیل دختران در این مدرسه تشویق کردند.
با وجود اینکه دولت متعهد به آموزش کودکان و زنان کشمیر است اما همچنان موانعی بر سر راه دیده میشود. یکی از برنامههایی که برای کاهش ترک تحصیل در زنان کشمیر اجرا شده Sarva Shiksha Abhiyan (SSA) است که با هدف بهبود کیفیت آموزش در سطح جهانی صورت گرفته است.
در کشمیر برای توانمندسازی زنان با هدف رفاه و توسعه فردی آنها تلاشهای زیادی صورت گرفته است. توانمندسازی زنان با آگاهی نسبت به حقوقشان، تواناییها و ظرفیتهای زنان در جامعه آغاز شد. این موضوع سنگ بنای برابری، رشد و عدالت اجتماعی در کشمیر به شمار میرود. در واقع توانمندسازی زنان در کشمیر برای رهایی آنها از تبعیضهای اجتماعی، اقتصادی و جنسیتی است که موجب بهبود وضعیت زندگی آنها شده است.
زبان مردم کشمیر
زبان رسمی کشمیر زبان اردو (urdu) و یکی از ۲۲ زبان رسمی هند است. در هند به غیر از ایالت کشمیر بقیه مناطق با زبان انگلیسی و گاهی اردو صحبت میکنند. زبان رسمی آنها نیز در دانشگاهها و مدارس عمدتا انگلیسی است.
البته بیان این موضوع خالی از لطف نیست که در قرن ۱۴ میلادی با ورود اسلام به کشمیر، زبان فارسی نیز در کشمیر استفاده میشد که در سال ۱۸۸۹ میلادی جای خود را به اردو داد. از سال ۲۰۲۰ میلادی نیز زبان کشمیری به عنوان زبان رسمی در جامو و کشمیر استفاده شد.
آب و هوای کشمیر پاکستان
کشمیر معمولا آب و هوای سرد و کوهستانی دارد و این به دلیل احاطه شدن دره کشمیر با کوه پنجال و وجود رشتههای هیمالیا است. سردترین ماهها در کشمیر دسامبر و ژانویه (آذر و دیماه) است که در سرینگر تا ۵- درجه نیز کاهش مییابد. در مناطقی همچون گلمرگ (Gulmarg)، پهلگام (Pahalgam)، سونامرگ (Sonamarg) نیز تا ۱۳- کاهش دما مشاهده میشود. گرمترین ماه نیز جولای است که دمای هوا تا ۳۴ درجه دما افزایش دارد. به طور کلی، گلمرگ، پاهالگام، سونامرگ و دره گورز (Gurez Valley) در کشمیر آب و هوای خنکی دارند. دره کشمیر نیز آب و هوای معتدلی دارد و در فصل بهار پوشیده از گل میشود.
بهترین فصل سفر به کشمیر
برای انتخاب بهترین فصل سفر به کشمیر باید بگوییم که اگر قصد تماشای دشتهای سرسبز، چشمهها، رودها و مناظر زیبا را دارید، بهتر است فصل بهار و تابستان به این منطقه سفر کنید. اما اگر با قصد تماشای برف و دشتهای پوشیده از یخچال سفر میکنید، فصل زمستان انتخاب مناسبی خواهد بود. در ادامه، خواهیم گفت که هر فصل کشمیر چه جامهای میپوشد:
- بهار کشمیر (ماههای مارس تا ژوئن): کشمیر در فصل بهار هوای خنک و مطبوعی دارد. دشتها پوشیده از گل میشوند و بارندگی نیز زیاد است.
- تابستان کشمیر(ماههای ژوئن تا آگوست): تابستان گرمترین فصل و البته، اوج سفرهاست. در این فصل، روزهای طولانی، شبهای کوتاه و دمای 35 درجه را تجربه میکنید.
- پاییز کشمیر (ماههای سپتامبر تا نوامبر): در فصل پاییز هوای خنک و دمای ۱۵ تا ۲۵ درجه را تجربه میکنید. جالب است بدانید برداشت سیب در کشمیر مصادف با فصل پاییز است.
- زمستان کشمیر (ماههای دسامبر تا فوریه): زمستان سردترین فصل کشمیر محسوب میشود و اصطلاحا «چیلای کالان-(Chillai Kalan)». زمستان سخت آن از ۲۱ دسامبر تا ۳۱ ژانویه است. در این فصل دریاچهها یخ میزنند و فصل مناسبی برای ورزشهای زمستانی مانند اسکی است. محلیهای کشمیر در این فصل لباس سنتی فران (Pheran) میپوشند و از دیگی به نام کانگری که آتش قابل حمل در آن درست میشود، برای گرم کردن خود استفاده میکنند.
غذاهای کشمیر
طعم غذاهای کشمیری بینظیر و به یادماندنی است. کشمیر به زعفران، گردو، بادام، فلفل کشمیری، عسل مشهور است. از سنتهای غذایی کشمیر میتوان به مراسم وزوان (Wazwan) اشاره کرد؛ جشنواره غذا با پخت بیش از ۳۰ نوع غذای گوشتی توسط سرآشپزهای ماهر. دسرها و نوشیدنیهای رایج کشمیر نیز شامل فرنی، چای سنتی کهوه، چای سبز طعم دار با زعفران، هل و بادام میشود. نون چای یا شیر پای (چای مخصوص کشمیری) و همچنین، قهوه نیز از دیگر نوشیدنیهای کشمیر هستند.
گوشت و برنج به عنوان غذاهای محبوب و اصلی کشمیر به شناخته میشوند و از غذاهای گوشتی این منطقه میتوان به روگان جاش (Rogan Josh)، یخنی گوسفندی (Mutton Yakhni) یا گوشتابا (Gushtaba) اشاره کرد. غذاهای گیاهی کشمیر نیز نظیر کاری دوم آلا (Dum Aloo)، سالاد میوه از میوههای خشک یا تازه نیز بسیار خوشمزه هستند. نانهای سنتی کشمیر نیز از جمله شیرمال، باقرخانی (Bakarkhani)، نان لواش، نان تسوچور (Tchochwor) و کولچه (Kulcha) نیز بین مردم محلی محبوب هستند.
جاذبه های گردشگری کشمیر
کشمیر جاهای دیدنی و چشماندازهای بینظیری دارد و به همین دلیل، گاهی آن را با کشور سوئیس مقایسه میکنند. در ادامه برخی از مهمترین جاذبه های گردشگری کشمیر را معرفی کردهایم:
دشت پاهالگام
دشت پاهالگام (pahalgam)، دشتی رویای در تپههای زیبا و سرسبز است که ۲۰۰۰ متر از سطح دریا فاصله دارد. این دشت در تلاقی رودخانههای آرو (Aru) و ششنگ (Sheshnag) واقع شده است. در پاهالگام هر ساله جشنواره آمارنات یاترا (Amarnath Yatra) برگزار میشود و دوستداران و عاشقان شیوا (از خدایان بودایی) در این جشن دور هم جمع میشوند.
سرینگر
سرینگر پایتخت تابستانی جامو و کشمیر، در دره کشمیر واقع شده است. ارتفاع سرینگر از سطح دریا چیزی در حدود ۱۷۰۰ متر است. سرینگر در دو سمت رودخانه جهلوم (Jhelum) گسترش یافته و به دلیل منظره چشمنوازش، طرفداران بسیاری دارد. از نقاط دیدنی سرینگر میتوان به دریاچه دال (Dal)، باغ شالیمار (Shalimar) و خانههای قایقی اشاره کرد. بزرگترین باغ گل لاله ایندیرا گاندی (Indira Gandhi Memorial Tulip Garden) با گلهای لاله در رنگهای مختلف قرمز، زرد، سفید و نارنجی نیز در سرینگر قرار دارد که این دره را به «بهشت روی زمین» شهره کرده است.
دشت طلایی سونمارگ
سونمارگ (Sonamarg) در ۸۰ کیلومتری شمال شرقی سرینگر قرار دارد و مکانی تاریخی در کشمیر به شمار میروند. در گذشته، سونمارگ دروازه متصلکننده کشمیر به چین از طریق جاده ابریشم بوده و از نظر نظامی نیز برای هندیها اهمیت زیادی دارد. سونمارگ در زمستان پوشیده از برف و یخچال تاجیواس (Thajiwas) است که چشم هر بینندهای را مبهوت زیبایی خود میکند.
دره نوبرا
دره نوبرا (Nubra) با فاصله چند ساعتی از شمال شهر له در کشمیر و در تلاقی رودهای شیوک (Shyok) و سیاچان (Siachen) قرار دارد. دره نوبرا، لادخ را از کوههای کاراکورام (Karakoram Range) و یخچال سیاچن جدا میکند.
دومین تله کابین مرتفع جهان
در شهر گلمارک و ارتفاعات هیمالیا تله کابین مرتفعی وجود دارد که در فصل زمستان منظره زیبایی از آن قابل مشاهده است. از داخل این تله کابین میتوان کوههای پوشیده از برف هیمالیا را دید و با آن، به سمت کوه آفاروات حرکت کرد.
چمنزار گل گلمرگ
گلمرگ (Gulmarg) از دیگر جاهای دیدنی کشمیر است. در اینجا، گلهای رنگارنگ را در برابر کوههای پوشیده از برف مشاهده میکنید. این منطقه به «بهشت برفی کشمیر» مشهور است.
دریاچه دال
دریاچه دال که با نام «جواهر سرینگر» نیز شناخته میشود، در مساحت ۲۶ کیلومتر مربعی، مناظری زیبا از قایقهای چوبی، بازارهای شناور و شیکاراهای رنگارنگ (Shikara) را به نمایش میگذارد.
وایشنو دیوی
وایشنو دیوی (Vaishno Devi) از محبوبترین دیدنیها در کشمیر و مکانی معنوی برای گردشگران به شمار میرود. مردم کشمیر معتقدند که این زیارتگاه از سه الهه اساطیری هندو ماهالاکسمی (Mahalaxmi)، ماهاساراسواتی (Mahasaraswati) و ماهاکالی (Mahakali) برگرفته شده است. این زیارتگاه به الهه درگاه تقدیم شده و غاری در آن وجود دارد که توریستها و مردم برای ادای احترام به آنجا میآیند.
شهر پولواما
پولواما (Pulwama) در 40 کیلومتری سرینگر واقع شده و از با عنوان «کاسه برنج کشمیر» شناخته میشود. این شهر به مزارع زعفران، آب و هوای خنک، باغهای سیب، آبشارهای بلند، درهای سرسبز، چشمههای آب طبیعی به نام آناند کشمیر (Anantnag Natural Springs) و… نیز معروف است.
چشمه شاهی
چشمه شاهی(Chashme Shahi)، باغی تاریخی با چشمه آب شیرین نیز از دیدنیترین جاهای کشمیر است. قدمت این مکان به قرن ۱۷ میلادی برمیگردد؛ زمانی که امپراتور شاه جهان (Shah Jahan) آن را برای پسر بزرگش شاهزاده دارا شیکوه (Dara Shikoh) ساخت.
گشت و گذار در کشمیر با بامبو اکوتور
کشمیر سرزمینی است که در هر فصل، جلوهای متفاوت از طبیعت، فرهنگ و تاریخ را پیش روی گردشگران قرار میدهد؛ از دریاچههای آرام و باغهای سرسبز سرینگر گرفته تا قلههای برفی هیمالیا، دشتهای گل، بازارهای محلی و غذاهای اصیل کشمیری. اگر به دنبال سفری متفاوت و سرشار از تجربههای ناب هستید، کشمیر میتواند یکی از بهترین انتخابهای شما باشد.
تور کشمیر بامبو اکوتور با برنامهریزی دقیق، تلاش کرده تجربهای متفاوت از سفر به کشمیر را برای علاقهمندان به طبیعتگردی و فرهنگگردی فراهم کند. در این سفر علاوه بر بازدید از مشهورترین جاذبههای کشمیر، فرصت آشنایی با سبک زندگی مردم محلی، طبیعت بکر و فرهنگ غنی این منطقه را نیز خواهید داشت. اگر قصد دارید خاطرهای ماندگار از سفر به «بهشت روی زمین» بسازید، همراهی با بامبو اکوتور میتواند انتخابی مطمئن و لذتبخش باشد.
سوالات متداول درباره کشمیر
کشمیر در کدام کشور است؟
کشمیر منطقهای میان هند، پاکستان و چین است و بین این سه کشور تقسیم شده است.
بهترین زمان سفر به کشمیر چه فصلی است؟
برای طبیعتگردی بهار و تابستان و برای تماشای برف و ورزشهای زمستانی، زمستان بهترین زمان سفر به کشمیر است.
آیا برای سفر به کشمیر ویزا لازم است؟
بله، ایرانیان برای سفر به بخشهای تحت کنترل هند یا پاکستان باید ویزای کشور مقصد را دریافت کنند.
مردم کشمیر به چه زبانی صحبت میکنند؟
زبانهای رایج در کشمیر شامل کشمیری، اردو و انگلیسی است و در برخی مناطق نیز زبانهای محلی دیگر رواج دارد.
مذهب مردم کشمیر چیست؟
بیشتر مردم کشمیر مسلمان هستند و در کنار آن پیروان هندوئیسم، بودیسم، سیکیسم و مسیحیت نیز در این منطقه زندگی میکنند.
جمعیت کشمیر چقدر است؟
جمعیت کشمیر شامل حدود ۱۲ میلیون نفر در جامو و کشمیر هند و ۴ میلیون نفر در کشمیر آزاد پاکستان است.
معروفترین جاذبههای گردشگری کشمیر کداماند؟
دریاچه دال، سرینگر، گلمرگ، پاهالگام، سونمارگ، دره نوبرا، چشمه شاهی و پولواما از مشهورترین جاذبههای گردشگری کشمیر هستند.
آب و هوای کشمیر چطور است؟
کشمیر آبوهوایی کوهستانی و معتدل دارد؛ زمستانها سرد و برفی؛ بهار و تابستان خنک و دلپذیر است.