تبت, چین

تبت کجاست؟ تاریخچه + جغرافیا + معرفی دالایی لاما

تبت کجاست؟

قبل از هر چیزی باید بدانید تبت کجاست، تبت منطقه‌ای خودمختار در غرب چین است که در گذشته کشوری مستقل بوده است. این منطقه روی فلات تبت، مرتفع‌ترین فلات جهان، قرار دارد. در سال 1950، ارتش چین به تبت حمله کرد و آن را ضمیمه خاک خود نمود و امروزه یکی از جاذبه‌ های دیدنی چین به حساب می‌آید.

 

فهرست مطالب

تاریخچه تبت

فلات تبت از زمان‌های بسیار قدیم مسکونی بوده است، اما تا قرن هفتم میلادی و ایجاد خط تبتی، بیشتر تاریخ آن ثبت نشده باقی مانده بود. در واقع تبت ارتفاعی به اندازه ۴۹۰۰ متر از سطح دریا دارد و یکی از مرتفع‌ترین مناطق بر روی کره زمین شناخته می‌شود و همین دلیل باعث شد تا به نام بام دنیا، مشهور شود. در گذشته تبت را با نام لهاسا می‌شناختند و کشوری بود دارای استقلال که در سال ۱۹۵۰ به دست چین تصرف شد. در ادامه توضیحی کامل از تاریخچه تبت تا با الان را به شما توضیح می‌دهیم : 

تاریخچه تبت

    • پادشاهی ژانگژونگ (حدود 500 قبل از میلاد تا ۶۲۵میلادی): این پادشاهی به عنوان پیش‌زمینه پادشاهی‌های بعدی تبت و بنیانگذار مذهب بون شناخته می‌شود.
    • امپراتوری تبت (قرن 7 تا 9 میلادی): در این دوره، تبت به یکی از قدرتمندترین مملکت‌های مرکز آسیا تبدیل شد. سونگتسن گامپو، نخستین پادشاه تبت متحد، این امپراتوری را بنیان نهاد.
    • دوره تجزیه (قرن ۹ تا ۱۰میلادی): پس از سقوط امپراتوری، تبت دوره‌ای از تشتت سیاسی را تجربه کرد.
    • احیای بودایی (قرن ۱۰ تا ۱۲ میلادی): در این دوره، سه مورد از چهار مکتب اصلی بودیسم تبتی توسعه یافتند.
  • دوره حکومت مغول و سلسله یوان (قرن ۱۳ و ۱۴ میلادی)
  • دوره استقلال نسبی (قرن ۱۴ تا ۱۷ میلادی): تبت توسط خاندان‌های اشرافی اداره می‌شد.
  • پادشاهی گوگه (اواسط قرن ۱۰ تا اوایل قرن ۱۷میلادی): این پادشاهی بر تبت غربی حکومت می‌کرد و به گسترش بودیسم پرداخت.
  • حکومت دالایی لاماها (از قرن ۱۷میلادی): با کمک خانات خوشوت، دالایی لاما به رهبر دولت تبدیل شد.
  • دوره معاصر: در سال ۱۹۵۰، جمهوری خلق چین کنترل تبت را به دست گرفت و در سال 1959، دالایی لامای چهاردهم به هند تبعید شد.

موقعیت جغرافیایی و زبان تبت

تبت بین چین و هند قرار دارد. رشته کوه‌های گسترده در شرق فلات تبت، مرز آن را با سرزمین چین مشخص می‌کند، و رشته کوه‌های هیمالیا در جمهوری‌های نپال و هند، این فلات را از شبه قاره در جنوب جدا می‌کند. تبت “بام جهان” و “سرزمین برف‌ها” نامیده شده است. زبان مردم تبت از خانواده زبانی تبتی-برمه است. این خانواده زبانی شامل چندین زبان مختلف است که در مناطق مختلف تبت، کشور چین، بوتان و کشورهای همسایه صحبت می‌شود. 

زبان تبت

در واقع زبان تبتی زبانی است که در آن کلمات ساختار ساده‌ای دارند. این زبان دارای الفبای ویژه خود است که از حروف مختلف تشکیل شده و از راست به چپ نوشته می‌شود. زبان تبتی دارای چهار لهجه اصلی است که در مناطق مختلف تبت مورد استفاده قرار می‌گیرند. این لهجه‌ها گاهی تا حدی با یکدیگر متفاوت هستند. ساختار دستوری زبان تبتی به گونه‌ای است که فعل در انتهای جمله قرار می‌گیرد و صفات و قیدها پیش از اسم قرار می‌گیرند.

لوکیشن و موقعیت تبت

لهاسا پایتخت تبت

«شهر تاریخی لهاسا (Lhasa) به عنوان پایتخت تبت شناخته می‌شود. این شهر که در ارتفاع بسیار بالایی قرار گرفته، نه تنها مرکز اداری این منطقه است، بلکه قلب فرهنگی آن نیز به شمار می‌رود. بناهای مهمی مانند قصر پوتالا در پایتخت تبت قرار گرفته‌اند و آن را به مقصدی مهم برای گردشگران تبدیل کرده‌اند.»

قصر پوتالا در لهاسا، پایتخت تبت

کوه‌ها و رودخانه‌های تبت

تبت دارای برخی از بلندترین کوه‌های جهان است که تعدادی از آن‌ها در فهرست قله‌های 8 هزار متری برتر قرار دارند. قله اورست که در مرز نپال قرار دارد، با ارتفاع ۸۸۴۸.۸۵ متر (۲۹۰۳۲ فوت) بلندترین کوه روی زمین است. برخی دیگر از کوه‌ها و رودخانه‌های دیدنی برای سفر به تبت : 

کوه‌ها و رودخانه‌های تبت

  • کوه کایلاش: کوهی مقدس برای هندوها و تبتی‌ها
  • رودخانه‌های اصلی که از فلات تبت سرچشمه می‌گیرند: یانگ تسه، رودخانه زرد، رود سند، مکونگ، گنگ، سالوین، یارلونگ تسانگپو (براهماپوترا)

* نکات مهم: یارلونگ تسانگپو گرند کانیون یکی از عمیق‌ترین و طولانی‌ترین دره‌های جهان است و تبت “برج آب” آسیا نامیده می‌شود و چین سرمایه‌گذاری زیادی در پروژه‌های آبی آن انجام می‌دهد. رودخانه‌های ایندوس و برهماپوترا از نزدیکی دریاچه مپام یومکو در غرب تبت سرچشمه می‌گیرند.

  • دریاچه‌های مهم تبت: چینگهای (بزرگترین دریاچه چین)، ماناساروار، نامتسو، پانگونگ تسو، یامدروک، سیلینگ، لامو لا-تسو و چندین دریاچه دیگر

اقلیم تبت

    • آب و هوای عمومی: اقلیم تبت عمدتاً خشک است، با میانگین بارش سالانه حدود ۴۶ سانتی‌متر . ۹ ماه از سال آب و هوا به شدت خشک است و بارش‌ها عمدتاً در ماه‌های تابستان رخ می‌دهد.
  • تفاوت‌های منطقه‌ای:

۱ . مناطق غربی: سردتر، با پوشش گیاهی کم و بادهای شدید

۲ . تبت شرقی: تحت تأثیر نسبی بادهای موسمی هند

۳ . تبت شمالی: تابستان‌های گرم و زمستان‌های بسیار سرد

  • دما: تغییرات دمایی روزانه بیشتر از تغییرات فصلی است. در لهاسا (ارتفاع ۳۶۵۰متری): حداکثر دما ۳۰ درجه سانتیگراد و حداقل -۱۹ درجه سانتیگراد
  • بارش: کوه‌های هیمالیا مانع ورود بادهای موسمی از جنوب می‌شوند. میزان بارش از جنوب به شمال کاهش می‌یابد.
  • رطوبت و مه: رطوبت پایین است و مه تقریباً وجود ندارد.
  • تاثیر ارتفاع: خط برف دائمی در هیمالیا حدود ۴۸۰۰ متر و در کوه‌های شمالی حدود ۶۱۰۰ متر است.

ویژگی‌های خاص: به دلیل هوای خشک و خنک، غلات را می‌توان تا ۶۰ سال نگهداری کرد. گوشت خام خشک شده و کره را می‌توان بیش از یک سال حفظ کرد. این شرایط اقلیمی خاص، تأثیر عمیقی بر زندگی، کشاورزی و فرهنگ مردم تبت گذاشته است.

جمعیت و مردم تبت

جمعیت و مردم تبت

1 . جمعیت و پراکندگی: جمعیت کل مردم تبتی حدود ۷.۸ میلیون نفر است. اکثریت (حدود ۷.۵ میلیون نفر) در منطقه خودمختار تبت و سایر مناطق چین زندگی می‌کنند. جوامع قابل توجهی از تبتی‌ها در هند، نپال، بوتان و کشورهای غربی مانند آمریکا و کانادا نیز وجود دارند.

2 . زبان و فرهنگ: زبان اصلی مردم تبت، زبان تبتی است که به خانواده زبانی سینو-تبتی تعلق دارد. فرهنگ تبتی بسیار غنی و متنوع است، شامل آداب و رسوم خاص، هنر، موسیقی و رقص.

3 . مذهب: اکثر مردم تبت پیرو بودیسم تبتی هستند و دین بون نیز در میان برخی از تبتی‌ها رواج دارد.

4 . شرایط زندگی: بسیاری از مردم بومی تبت در شرایط سخت اقتصادی زندگی می‌کنند و کشاورزی و دامداری از مشاغل اصلی در مناطق روستایی است.

5 . چالش‌های سیاسی و فرهنگی: از زمان الحاق تبت به چین در سال ۱۹۵۰، تنش‌هایی بین دولت چین و مردم تبت وجود داشته است. بسیاری از تبتی‌ها نگران از بین رفتن فرهنگ و هویت بومی خود هستند.

6 . سنت‌ها و آداب: مردم تبت دارای آداب و رسوم منحصر به فردی هستند، از جمله روش‌های خاص تدفین و مراسم مذهبی. غذای سنتی تسامپا نقش مهمی در فرهنگ و هویت تبتی دارد.

تبت در پیش از تاریخ

برخی داده‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که انسان‌های اولیه در زمانی که هند برای اولین بار مسکونی شد، یعنی نیم میلیون سال پیش، از تبت عبور کرده‌اند. آثار دست و پا نشان می‌دهد که انسان‌نماها ۱۶۹۰۰۰ تا ۲۲۶۰۰۰ سال پیش در فلات تبت در ارتفاع بیش از ۴۰۰۰ متر از سطح دریا حضور داشته‌اند. 

انسان‌های مدرن حداقل بیست و یک هزار سال پیش فلات تبت را مسکونی کردند. این جمعیت حدود ۳۰۰۰ سال پیش عمدتاً توسط مهاجران نوسنگی از شمال چین جایگزین شد. با این حال، “تداوم ژنتیکی نسبی بین ساکنان پارینه‌سنگی و جمعیت‌های معاصر تبتی” وجود دارد. 

بناهای سنگی عظیم در سراسر فلات تبت پراکنده‌اند و ممکن است در پرستش نیاکان مورد استفاده قرار گرفته باشند. اخیراً قلعه‌های تپه‌ای و مجموعه‌های تدفینی عصر آهن پیش از تاریخ در فلات تبت کشف شده‌اند، اما موقعیت دورافتاده و ارتفاع بالا، تحقیقات باستان‌شناسی را دشوار می‌کند.

اولین دالایی لاما که بود چه کرد؟

دالایی لاما

ارتباط با مغول‌ها: آلتان خان، پادشاه مغول‌های تومد، نقش کلیدی در ظهور عنوان دالایی لاما داشت.

او سونام گیاتسو، رهبر مکتب گلوگپا، را در سال‌های ۱۵۶۹و ۱۵۷۸ به مغولستان دعوت کرد.

دیدار تاریخی: سونام گیاتسو دعوت دوم را پذیرفت و در کوکو خوتان (هوهات) با آلتان خان ملاقات کرد.

در این دیدار، سونام گیاتسو به جمعیت زیادی آموزش داد.

اعطای عنوان دالایی لاما: آلتان خان عنوان “دالایی لاما” را به سونام گیاتسو اعطا کرد. “دالایی” در زبان مغولی به معنای “اقیانوس” است که معادل “گیاتسو” در تبتی است.

ادعای تناسخ: سونام گیاتسو خود را تناسخ فاگپا، راهب تبتی که کوبلای خان را به بودیسم گرواند، معرفی کرد. آلتان خان نیز به عنوان تناسخ کوبلای خان معرفی شد.

تاثیرات: این ارتباط منجر به گسترش استفاده از ایدئولوژی بودایی در میان اشراف مغول شد. تبدیل گسترده مغول‌ها به بودیسم در دهه ۱۶۳۰ اتفاق افتاد.

تداوم ارتباط: یونتن گیاتسو، چهارمین دالایی لاما، نوه آلتان خان بود. این رویدادها نقطه عطفی در تاریخ تبت و مغولستان بود و منجر به تقویت موقعیت مکتب گلوگپا و ایجاد نهاد دالایی لاما شد.

نکات مهم در مورد دالایی لاما فعلی

دالایی لاما عنوانی است که به رهبر معنوی و سیاسی بودائیان تبت داده می‌شود. مهمترین نکات درباره دالایی لاما عبارتند از:

دالایی لامای فعلی، تنزین گیاتسو، چهاردهمین دالایی لاما است که در سال ۱۹۳۵ متولد شد. او در سال ۱۹۵۰و در سن ۱۵ سالگی به عنوان رهبر سیاسی تبت منصوب شد، درست زمانی که چین به تبت حمله کرد.

در سال ۱۹۵۹پس از شکست قیام تبت علیه چین، به هند تبعید شد و از آن زمان در تبعید زندگی می‌کند. دالایی لاما تلاش‌های زیادی برای حفظ فرهنگ و هویت تبتی و همچنین ترویج صلح و عدم خشونت انجام داده است.

او در سال ۱۹۸۹ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. دالایی لاما به عنوان نماد مقاومت مسالمت‌آمیز تبت در برابر حاکمیت چین شناخته می‌شود. او تلاش کرده است تا بودیسم تبتی را با علم مدرن و ارزش‌های جهانی سازگار کند.

دالایی لاما به عنوان یک رهبر معنوی جهانی شناخته می‌شود و سخنرانی‌های زیادی در سراسر جهان انجام داده است. او همچنان برای خودمختاری تبت (نه استقلال کامل) تلاش می‌کند، اگرچه چین او را متهم به جدایی‌طلبی می‌کند. دالایی لاما نقش مهمی در معرفی و گسترش فلسفه و تعالیم بودایی در غرب داشته است.

لوکیشن‌ها و جاهای دیدنی معروف تبت

۱. بیس کمپ اورست

بیس کمپ اورست، یکی از مهم‌ترین اردوگاه‌های کوهنوردان و کاوشگران قله اورست است. این بیس کمپ در ارتفاع حدود ۵۳۶۴متری در دامنه جنوبی کوه اورست واقع شده است.

بیس کمپ اورست

۲. معبد جوخانگ | Jokhang, the holiest Buddhist temple 

جوخانگ در شهر لهاسا، پایتخت تبت، واقع شده است. این معبد بودایی به عنوان “قلب تبت” و مهم‌ترین مکان زیارتی برای بوداییان تبتی شناخته می‌شود.

۳. کاخ پوتالا | Potala Palace

این کاخ باشکوه که به عنوان نماد تبت شناخته می‌شود، اقامتگاه سابق دالایی لاما بوده است. کاخ پوتالا شامل دو بخش اصلی کاخ سفید و کاخ سرخ است و دارای بیش از هزار اتاق، مجسمه‌ها و آثار هنری ارزشمند می‌باشد.

قصر پوتالا در لهاسا، پایتخت تبت

۴. موزه تبت

این موزه که در غرب شهر لهاسا قرار دارد، اولین موزه مدرن تبت است که در سال ۱۹۹۹ افتتاح شد. موزه تبت با مساحتی بیش از ۵۳ هزار متر مربع، مجموعه‌ای از آثار تاریخی، هنری و فرهنگی تبت را به نمایش می‌گذارد.

۵ . معبد گل رز وحشی (سرا) | Complex of sera

این معبد که در 2 کیلومتری شمال لهاسا واقع شده، یکی از معابد اصلی تبت است و بیش از سه هزار راهب در آن زندگی می‌کنند.

Complex of sera

۶. شهر چشمه‌های آب گرم (یانگ جین)

 این شهر در ۹۰ کیلومتری شمال غرب لهاسا قرار دارد و به خاطر چشمه‌های آب گرم با خواص درمانی معروف است. از این چشمه‌ها همچنین برای تولید برق استفاده می‌شود.

۷. پارک نوربولینکا | Norbulingka Palace

 این پارک که به عنوان اولین و بهترین پارک تبت شناخته می‌شود، در اطراف عمارت تاریخی نوربولینکا قرار دارد. عمارت نوربولینکا که قدمتش به سال ۱۷۵۵ برمی‌گردد، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

Norbulingka Palace

۸. دریاچه نمتسو

 این دریاچه یکی از زیباترین مناظر طبیعی تبت را ارائه می‌دهد و مکانی مقدس برای بودائیان محسوب می‌شود.

۹ . صومعه ی Tashi Lhunpo Monastery

این صومعه در سال ۱۴۴۷ میلادی توسط دولو گیاتسو، پنجمین دالایی لاما، تأسیس شد. Tashi Lhunpo دارای معماری منحصربه‌فرد تبتی با ترکیبی از سبک‌های معماری چینی و هندی است. این مجموعه شامل چندین معبد، کتابخانه و مکان‌های آموزشی است.

Tashi Lhunpo Monastery

۱۰. دریاچه  Yamdrok Lake

Yamdrok Lake یکی از زیباترین و مقدس‌ترین دریاچه‌های تبت است. Yamdrok Lake در جنوب غربی تبت، در نزدیکی شهر شیگاتسه واقع شده است. این دریاچه در ارتفاع ۴۴۴۱ متری از سطح دریا قرار دارد. در فرهنگ و اعتقادات بودایی تبت، Yamdrok Lake به عنوان یکی از چهار دریاچه مقدس شناخته می‌شود. این دریاچه به عنوان محل زندگی یک روح شناخته می‌شود و از آن به عنوان یک نماد مذهبی بودایی استفاده می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *