عجایب فیلیپین چیست | شگفتیهای طبیعی و فرهنگی فیلیپین 😲
از عجایب فیلیپین چه میدانید؟ وقتی اسم فیلیپین میآید، بیشتر ما یاد سواحل استوایی و جزایر کارتپستالی میافتیم؛ اما واقعیت این است که عجایب فیلیپین خیلی فراتر از شنهای سفید و آبهای آبیرنگ است. در این کشور جزیرهای، شگفتیها گاهی در دل طبیعت پنهان شده و گاهی در سنتها و باورهایی که قرنهاست نسل به نسل چرخیدهاند.
در فیلیپین ممکن است با تابوتهایی روبهرو شوید که از دیواره صخرهها آویزاناند، یا وارد رودخانهای شوید که بهجای سطح زمین، در دل کوه جریان دارد! بعضی از عجایب فیلیپین آنقدر غیرمنتظرهاند که بیشتر شبیه افسانه به نظر میرسند؛ بهویژه برای کسانی که میخواهند با تور فیلیپین به این کشور سفر کنند.
در این مطلب از مجله گردشگری بامبو اکوتور، سراغ عجایب فیلیپین رفتهایم؛ از شگفتیهای طبیعی گرفته تا رسمها و باورهای محلی، تا دقیقتر ببینیم چه چیزی آنها را «عجیب» میکند و کدام روایتها واقعیت دارند.
مهمترین عجایب فیلیپین کدامند؟
وقتی صحبت از عجایب فیلیپین میشود، معمولا چند نام آشنا به ذهن میآید؛ مکانهایی مثل رود زیرزمینی پورتو پرینسسا که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده یا برنجزارهای پلکانی بانائو که بهعنوان یکی از شاهکارهای مهندسی باستانی جهان شناخته میشوند. اینها همان شگفتیهایی هستند که فیلیپین را در سطح بینالمللی مطرح کردهاند.
اما جذابیت واقعی عجایب فیلیپین فقط به این مکانهای مشهور محدود نمیشود. بخش هیجانانگیز ماجرا درست جایی شروع میشود که از فهرستهای رسمی فاصله میگیریم؛ جایی که با پدیدههای طبیعی کمتر دیدهشده، آیینهای محلی عجیب و باورهایی روبهرو میشویم که هنوز هم در زندگی روزمره مردم جریان دارند.
در ادامه این مطلب، قرار است سراغ جذابترین عجایب فیلیپین برویم؛ شگفتیهایی که شاید نامشان کمتر شنیده شده باشد، اما میتوانند یکی از بهیادماندنیترین بخشهای سفر به فیلیپین باشند.
لیست ۱۵ تا از عجایب فیلیپین
تابوتهای آویزان ساگادا
در دل درههای مهآلود ساگادا (Sagada)، جایی که بادهای کوهستانی انگار زمزمه ارواح را با خود میآورند، تابوتهای چوبی کهنه از دیواره صخرهها آویزان شدهاند! تابوتهای آویزان ساگادا (Sagada Hanging Coffins) بیش از ۲ هزار سال قدمت دارند و بخشی از آیینهای تدفین قوم ایگوروت (Igorot) در شمال فیلیپین به شمار میآیند.
برخلاف تصور رایج، آویزانکردن تابوتها فقط جنبه نمادین نداشت. این کار در گذشته راهی برای محافظت از اجساد در برابر حیوانات وحشی، سیلابها و رطوبت زمین بود. با این حال، باور اصلی مردم ساگادا چیز دیگری میگوید: «هرچه مرده در ارتفاع بالاتری قرار بگیرد، روحش به خدایان نزدیکتر میشود و مسیرش به جهان دیگر آزادانهتر خواهد بود.»
این آیین از دوران پیش از استعمار اسپانیا وجود داشته و هنوز هم بهعنوان بخشی از میراث معنوی و فرهنگی منطقه حفظ شده است؛ آیینی که مرگ را نه پایان، بلکه گذرگاهی آرام میان دو جهان میبیند.
مومیایی کردن ایبالویها
در غارهای کوهستانی کابایان، بدنهایی آرمیدهاند که نه در خاک دفن شدهاند و نه به فراموشی سپرده شدهاند. مومیاییهای قبیله ایبالوی (Ibaloi Mummies of Kabayan)، با پوستی تیره، خالکوبیهای باستانی و حالتی نشسته، انگار منتظر بازگشت به زندگی هستند! ایبالویها باور داشتند مرگ باید آرام و تدریجی باشد؛ به همین دلیل، فرایند مومیاییسازی از همان روزهای پایانی زندگی آغاز میشد.
پس از مرگ، جسد با دود آتش خشک میشد و با گیاهان خاص پوشانده میشد تا روح، بدون آسیب به جهان دیگر عبور کند. این مومیاییها که قدمت بعضی از آنها به چند قرن میرسد، نه برای نمایش، بلکه برای احترام و ارتباط معنوی با نیاکان نگه داشته شدهاند.
رود زیرزمینی با مارپیچهای کریستالی
در دل جنگلهای انبوه جزیره پالاوان، رودخانهای جریان دارد که بخش عمده مسیرش را نه زیر نور خورشید، بلکه در تاریکی طی میکند. رود زیرزمینی پورتو پرینسسا (Puerto Princesa) از میان غاری عظیم عبور میکند و در نهایت، به دریای آزاد میریزد؛ مسیری رازآلود که انگار طبیعت عمدا آن را از نگاهها پنهان کرده است.
در طول این رودخانه زیرزمینی، دیوارههای آهکی، قندیلهای سنگی و تالارهای طبیعی طاقمانند، منظرهای ساختهاند که بیشتر به یک افسانه قدیمی شباهت دارد تا یک پدیده واقعی. شاید به همین دلیل است که این مکان در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و امروز بهعنوان یکی از شاخصترین عجایب طبیعی فیلیپین شناخته میشود. اگر به دیدن طبیعت بینظیر فیلیپین علاقه دارید، نباید دیدن ال نیدو را از دست بدهید.
ساحل شنی صورتی رنگ
در جزیره سانتا کروز (Great Santa Cruz Island)، ساحلی وجود دارد که شنهایش زیر نور خورشید بهجای طلایی یا سفید، رنگی صورتی به خود میگیرند؛ منظرهای که در نگاه اول بیشتر شبیه یک خطای بصری است تا واقعیت. این رنگ غیر عادی نتیجه ترکیب شنهای سفید با ذرات خرد شده مرجانهای قرمز است؛ موجوداتی ریز که بهمرور زمان، رنگشان را به ساحل بخشیدهاند.
برخلاف تصور رایج، این ساحل نه رنگآمیزی شده و نه یک پدیده فصلی است؛ بلکه نتیجه تعادل ظریفی میان طبیعت زنده دریا و فرسایش مرجانهاست. همین ویژگی باعث شده، ساحل شنی صورتی سانتا کروز به یکی از متفاوتترین و عجیبترین جاهای دیدنی فیلیپین تبدیل شود.
دریاچه پر از عروس دریایی بیخطر
در خلیج سوهوتون (Sohoton Cove)، در دل جزیره سامار (Samar Island)، دریاچهای پنهان شده که ساکنانش برخلاف ظاهرشان هیچ خطری ندارند. عروسهای دریایی این دریاچه، بهمرور زمان و در انزوای طبیعی، خاصیت نیشزدن خود را از دست دادهاند و به موجوداتی آرام و بیخطر تبدیل شدهاند.
شنا در میان این موجودات شفاف و آرام، تجربهای عجیب و فراواقعی را رقم میزند و حس حضور در جهانی ساکت و متفاوت را ایجاد میکند. به همین دلیل، این دریاچه به یکی از متفاوتترین عجایب فیلیپین تبدیل شده است و نشان میدهد طبیعت میتواند حتی خطرناکترین موجودات را هم دگرگون کند.
تارسیر فیلیپینی با چشمانی غولپیکر
در جنگلهای گرمسیری فیلیپین، موجودی زندگی میکند که بیشتر شبیه یک افسانه زنده است تا یک حیوان معمولی؛ تارسیر فیلیپینی (Philippine Tarsier) با جثهای بسیار کوچک و چشمانی درشت که تقریبا هماندازه مغزش هستند، یکی از عجیبترین پستانداران این کشور به حساب میآید.
این جانور شبزی میتواند سرش را تا حدود ۱۸۰ درجه بچرخاند و با جهشهایی بلند از شاخهای به شاخه دیگر بپرد؛ ویژگیهایی که دیدنش تجربهای متفاوت و بهیادماندنی خواهد بود. تارسیر بهشدت به استرس حساس است و حتی صداهای بلند هم میتوانند به او آسیب بزنند. به همین دلیل، در مناطق تحت حفاظت زندگی میکند و بازدید از آن فقط با رعایت قوانین مشخص و احترام به زیستگاهش امکانپذیر است.
عقاب فیلیپینی؛ غول نادر در آسمانهای جنگل
در جنگلهای انبوه و بکر فیلیپین، پرندهای زندگی میکند که دیدنش بیشتر شبیه ملاقات با یک اسطوره است تا یک گونه واقعی. عقاب فیلیپینی (Philippine Eagle) یکی از بزرگترین و نادرترین عقابهای جهان به شمار میآید؛ پرندهای باشکوه با منقاری قدرتمند، چشمانی روشن و پرهایی بلند که مثل تاجی دور سرش را گرفتهاند و ابهتی فراموشنشدنی ایجاد میکنند. این عقاب که در سال ۱۹۹۵ میلادی بهعنوان پرنده ملی فیلیپین انتخاب شد، امروزه کمتر از ۵۰۰ فرد از آن در طبیعت باقی مانده است و فقط در چند جزیره محدود این کشور زندگی میکند. عقاب فیلیپینی به جنگلهای دستنخورده وابسته است و نابودی زیستگاهها، آن را به یکی از در معرضخطرترین پرندگان شکاری جهان تبدیل کرده.
تپههای خوشمزه!
در جزیره بوهول (Bohol Island)، بیش از هزار تپه مخروطیشکل کنار هم قرار گرفتهاند که در فصل خشک، به رنگ قهوهای شکلاتی درمیآیند و منظرهای میسازند شبیه به یک دسر غولپیکر! این تپهها که تعدادشان به بیش از ۱۲۰۰ عدد میرسد، یکی از عجیبترین پدیدههای زمینشناسی فیلیپین هستند و حتی روی اسکناس ۲۰۰ پزویی این کشور هم دیده میشوند.
دانشمندان میگویند این تپهها میلیونها سال پیش از سنگهای آهکی و فرسایش طبیعی شکل گرفتهاند، اما در روایتهای محلی، داستانهایی از غولها، نبردهای افسانهای و اشکهای یک عشق ناکام پشت این منظره پنهان شده است. همین ترکیب علم و افسانه باعث شده تپههای شکلاتی نهتنها یکی از نمادهای بوهول، بلکه یکی از بهیادماندنیترین عجایب جزایر فیلیپین باشند.
گورستان زیر آب کامیگین؛ آرامستانی که دریا آن را بلعید!
در سواحل جزیره کامیگین (Camiguin Island)، صلیبی بزرگ از دل دریا بیرون آمده است که تنها نشانه آرامستانی است که دیگر وجود ندارد. در دهه ۱۸۷۰ میلادی، فوران آتشفشانی در نزدیکی کوه ولکان (Vulcan) باعث شد گورستان و شهری که به آن وابسته بود، به زیر آب فرو بروند و برای همیشه ناپدید شوند.
امروز بهجای سنگقبر و گل، فقط این صلیب سنگی در میان آب ایستاده است و یادآور مردمی است که خانه و آرامگاهشان قربانی تولد یک آتشفشان شد. بسیاری از بازدیدکنندگان میگویند وقتی با قایق به این نقطه نزدیک میشوند، حس عجیبی از سکوت و تنهایی فضا را پر میکند؛ جایی که همزمان محل احترام، اندوه و تأمل است.
برنجزارهای پلکانی ۲ هزار ساله
در ارتفاعات شمال فیلیپین، جایی که کوهها انگار دستشان را به سمت آسمان دراز کردهاند، برنجزارهایی پلکانی دیده میشود که مرز میان طبیعت و دست انسان را محو کردهاند. برنجزارهای پلکانی بانائو (Banaue Rice Terraces) بیش از ۲ هزار سال قدمت دارند و مردم بومی ایفوگائو آنها را نسل به نسل، بدون ابزارهای مدرن و فقط با تکیه بر دانش سنتی خود ساخته و حفظ کردهاند.
این مزارع فقط زمینهای کشاورزی نیستند؛ نمونهای زنده از هماهنگی انسان با محیطزیست بهشمار میآیند. آب از دل جنگلها و شیب کوهستان هدایت میشود و آرامآرام از هر پله به پله بعدی میریزد، بیآنکه تعادل طبیعت را بر هم بزند. شاید به همین دلیل است که این برنجزارها در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هنوز هم بخش جدانشدنی از زندگی و فرهنگ مردم محلی باقی ماندهاند.
آتشفشان تال؛ جزیرهای آتشفشانی در دل یک دریاچه آتشفشانی!
در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری جنوب مانیل، آتشفشان تال قرار دارد؛ یکی از عجیبترین آتشفشانهای جهان از نظر ساختار. تال یک آتشفشان معمولی نیست؛ جزیرهای آتشفشانی است که در دل یک دریاچه شکل گرفته و خودش هم یک دریاچه کوچکتر درون دهانهاش دارد. همین ساختار لایهلایه باعث شده که تال به یکی از شگفتانگیزترین پدیدههای طبیعی فیلیپین تبدیل شود.
تال یکی از فعالترین آتشفشانهای کشور فیلیپین به شمار میرود و در طول تاریخ بارها فوران کرده است. فوران سال ۲۰۲۰ میلادی با ستونهای عظیم خاکستر، رعد و برق آتشفشانی و بارش خاکستر در شهرهای اطراف، نشان داد که این آتشفشان هنوز هم زنده و غیرقابلپیشبینی است. هزاران نفر مجبور به ترک خانههایشان شدند و مناطق وسیعی برای حفظ جان مردم تخلیه شد.
ماهیگیری با نور و آواز
در برخی مناطق ساحلی و روستاهای ماهیگیری فیلیپین، صید ماهی فقط یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه بخشی از یک آیین جمعی به شمار میآید. ماهیگیران شبها با نور مشعلها یا چراغهای سنتی روی آب میروند و همزمان آوازها یا نغمههای محلی میخوانند؛ آواهایی که نسل به نسل منتقل شدهاند و ریتمشان با حرکت قایقها هماهنگ است.
در باور محلی، نور باعث نزدیکشدن ماهیها میشود و آواز نوعی احترام به دریا و درخواست برکت از طبیعت محسوب میشوند.
دینوگوان؛ غذایی که با خون پخته میشود!
در آشپزی سنتی فیلیپین، غذایی پیدا میشود که اسم و ظاهرش میتواند هر مسافری را غافلگیر کند. دینوگوان (Dinuguan) خورشتی تیرهرنگ است که با خون تازه بوفالو یا خوک، بههمراه گوشت، سرکه، سیر و فلفل پخته میشود و طعمی قوی و متفاوت دارد که بهراحتی فراموش نمیشود.
اما برای مردم محلی، دینوگوان فقط یک غذای عجیب نیست. این خوراک بخشی از زندگی روزمره و فرهنگ غذایی آنهاست و معمولا در دورهمیها، جشنها و مناسبتهای خانوادگی سرو میشود. برای بسیاری از فیلیپینیها، دینوگوان نشانه احترام به منابع غذایی و استفاده کامل از دام است؛ نگاهی ساده و صادقانه که در آن چیزی دور ریخته نمیشود و هر مادهای جایگاه خودش را دارد.
بیش از ۱۰۰ زبان زنده!
کشور فیلیپین فقط سرزمین جزایر نیست، سرزمین صداها هم هست. در این کشور بیش از صد زبان و گویش محلی هنوز صحبت میشوند؛ زبانهایی که بسیاری از آنها در هیچ جای دیگری از جهان شنیده نمیشوند. در حالیکه در بسیاری از کشورها، گویشهای بومی بهتدریج ناپدید شدهاند، در فیلیپین هنوز زبانهایی وجود دارند که بخشی از زندگی روزمره مردم باقی ماندهاند.
این تنوع زبانی نتیجه قرنها زندگی جزیرهای، فاصله جغرافیایی و هویتهای محلی قدرتمند است. برای بسیاری از جوامع بومی، زبان فقط ابزار ارتباط نیست، بلکه حافظ داستانها، آیینها و حافظه جمعی آنهاست. همین زندهماندن زبانها و گویشهای منحصربهفرد، فیلیپین را به یکی از عجیبترین و غنیترین کشورهای جهان از نظر تنوع زبانی تبدیل کرده است.
کشتیهای جادهای عجیب و غریب
خیابانهای فیلیپین جایی هستند که حملونقل شهری گاهی شبیه یک نمایش رنگارنگ میشود. جیپنیها (Jeepneys) با بدنههای کشیده، رنگهای تند، نوشتههای شوخطبعانه و نمادهای مذهبی، مثل کشتیهایی روی آسفالت در شهر حرکت میکنند و هر کدام، شخصیت مخصوص به خودشان را دارند.
راننده با یک نگاه یا حرکت دست کرایه را میگیرد، مسافرها کنار هم جا باز میکنند و مسیر، بیشتر شبیه یک دورهمی کوتاه میشود تا یک سفر ساده. همین شلوغی صمیمی و حالوهوای خودمانی است که جیپنیها را به یکی از عجیبترین و در عین حال خاطرهسازترین نمادهای فرهنگی فیلیپین تبدیل کرده است.
تجربه عجایب فیلیپین با بامبو اکوتور
دیدن عجایب فیلیپین فقط به تماشای چند منظره خاص خلاصه نمیشود؛ هر منظره، پشت خودش قصهای دارد و هر رسم، تکهای از زندگی مردم محلی را نشان میدهد. از طبیعتی که گاهی آرام و گاهی غافلگیرکننده ظاهر میشود تا آیینهایی که سالهاست بدون تغییر باقی ماندهاند، فیلیپین جایی است که کشف آن نیاز به مکث و نگاه دقیقتری دارد.
در سفر با تور فیلیپین بامبو اکوتور، مسیرها طوری انتخاب شدهاند که شما را از کلیشهها دور کنند و به دل تجربههای واقعی ببرند. در این سفر، لازم نیست درگیر جزئیات شوید؛ از موضوعاتی مثل ویزای فیلیپین گرفته تا هماهنگیهای قبل از حرکت، همهچیز طوری پیش میرود که شما فقط روی خود سفر تمرکز کنید.
اگر دلتان میخواهد فیلیپین را فراتر از قاب عکسها ببینید و عجایبش را از نزدیک لمس کنید، این سفر میتواند شروع یک خاطره متفاوت و ماندگار باشد.
سوالات متداول درباره عجایب فیلیپین
مشهورترین عجایب فیلیپین کدامند؟
از مشهورترین عجایب فیلیپین میتوان به رود زیرزمینی پورتو پرینسسا، برنجزارهای پلکانی بانائو و تپههای شکلاتی بوهول اشاره کرد؛ در کنار آنها، تابوتهای آویزان ساگادا و آتشفشان تال هم جزو عجایب شناختهشده این کشور هستند.
بهترین زمان بازدید از عجایب فیلیپین چه زمانی است؟
بهترین زمان برای سفر به فیلیپین و دیدن عجایب فیلیپین معمولا فصل خشک است؛ یعنی از اواسط آبان تا اوایل خرداد (از نوامبر تا می). در این بازه، هوا پایدارتر میشود، بارندگی کاهش پیدا میکند و دسترسی به مناطق طبیعی و جزیرهای راحتتر خواهد بود.
آیا دسترسی به عجایب طبیعی فیلیپین سخت است؟
خیر، دسترسی به اکثر عجایب طبیعی فیلیپین سخت نیست و با برنامهریزی مناسب بهراحتی امکانپذیر است.
آیا بازدید از آتشفشان تال امن است؟
آتشفشان تال یکی از فعالترین آتشفشانهای فیلیپین است و بازدید از آن فقط در زمانهایی که وضعیت ایمن اعلام شده باشد، امکانپذیر است.